Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

F-site | 24 September 2017

Scroll to top

Top

No Comments

Hagoort (NPO) bracht hiërarchie aan in roofdierenverblijf

Hagoort (NPO) bracht hiërarchie aan in roofdierenverblijf
Ton F. van Dijk

Vergeleken met zijn voorganger, oud CDA burgemeester Harm Bruins Slot van Apeldoorn, was Henk Hagoort als baas van de NPO een verademing.

Hoewel Bruins Slot, die ook nog korte tijd SG was op het ministerie van OC&W, als mens goed te pruimen was, bleef hij gedurende zijn bestuursvoorzitterschap van de publieke omroep toch een kat in een vreemd pakhuis.

Hoe anders is dat bij Henk Hagoort. Gisteren werd bekend dat hij de NPO gaat verlaten. Hagoort was bijna acht jaar bestuursvoorzitter en gaat nu naar Hogeschool Windesheim, waar hij een soortgelijke functie gaat bekleden.

Henk Hagoort is de meest succesvolle bestuursvoorzitter die de publieke omroep ooit gehad heeft. Hij was destijds geen prominente politieke benoeming, geen oud minister op zoek naar een baantje, maar gewoon de directeur van de EO, die tot het hoogste ambt binnen de publieke media geroepen werd. 

De roep kwam van een Raad van Toezicht onder leiding van oud PCM topman Cees Smaling. En het moet gezegd: Het bleek een meesterzet van Smaling.

Hagoort kende de publieke omroep als geen ander, onderhield met bijna iedereen goede relaties en is een man met visie op de rol van publieke media. 

Henk functioneerde daarom zichtbaar als een vis in het water van de publieke omroep. Water dat helaas ongekend troebel genoemd moet worden. Cees Vis (inmiddels overleden en mede lid van de raad van bestuur) noemde de publieke omroep niet voor niets een “roofdierenverblijf”.

In deze politiek zeer complexe omgeving kan een bestuursvoorzitter alleen overleven als ie het hele pakket aan bestuurlijke en menselijke vaardigheden in huis heeft. En dat geldt voor de zeer behendige Hagoort. 

Hij zette aan het begin van zijn termijn meteen de actualiteitendiscussie op scherp. Hij deed dat door er op te wijzen dat de nieuwsrubrieken ideologisch wel erg veel op elkaar leken. “Drie keer de Volkskrant”, aldus Hagoort. 

Het goede was dat hij vervolgens de confrontatie met de journalisten niet uit de weg ging en de discussie direct met hen voerde. In plaats van met hun bazen zoals gebruikelijk was in Hilversum. Hagoort was van de werkvloer. Ook als het moeilijk werd.

Inmiddels is de nieuwsvoorziening bij de NPO veel pluriformer geworden. Denk aan de komst van WNL en de ruimte die men krijgt voor journalistieke programma’s. Mede een gevolg van de interventie van Hagoort.

Hagoort grootste verdienste is echter dat hij het bestel radicaal hervormde. Er zijn nu nog maar 8 omroepen, terwijl dat er 22 waren toen hij begon. Van een onbestuurbaar gedrocht, veranderde hij de NPO in een veel slagvaardiger structuur.

Een huzarenstukje want geen van de 22 omroepen leek op voorhand bereid de autonomie op te geven. Maar het gebeurde toch. Dankzij Hagoorts vastbesloten wil om door te zetten. 

Pijnlijk was dat velen in Hilversum hem dat tijdens de rit persoonlijk kwalijk namen. Als oud EO directeur (en een van hen) maakte hij een eind aan de ongebreidelde macht van de omroepen. En bracht hij hierarchie aan in het roofdierenverblijf.

Het voelde voor sommigen als verraad.

Maar Hagoort legde zijn oor te luister in Den Haag. En begreep dat als hij niet zou ingrijpen in de bestuurlijke chaos, de politiek dit voor hem zou doen. Met gevolgen die vele malen groter zouden zijn geweest voor de omroepen.

Henk Hagoort voelt de tijdsgeest goed aan, beschikt over ideeën en kan verbinden. Maar ook bijten als het nodig is.

Zijn vertrek, om de simpele reden dat hij aan het einde van zijn tweede en laatste termijn is gekomen, moet dan ook gezien worden als een aanzienlijke maar onvermijdelijke tegenslag voor de NPO, die een excellente bestuursvoorzitter ziet vertrekken.

Hagoort (CDA) is als bestuurder zeker van het niveau “ministeriabel”. Maar sinds het vertrek van zijn goede CDA vriend – en politieke geestverwant – Ab Klink uit de politiek is zijn machtsbasis binnen die partij toch wel verdwenen.

Bovendien moest hij zijn vrouw beloven nooit een baan als minister te ambiëren. En die belofte komt hij na.

Hij gaat naar Hogeschool Windesheim. Daar krijgen ze een bestuurlijke topper voor een klein prijsje. Want hij zal daar niet meer dan de Balkenendenorm gaan verdienen. Hagoort gaat zijn hart achterna.

Eindelijk weg uit het roofdierenverblijf. Het is hem  gegund. 

Hopelijk verdwijnt dan ook het laagje teflon dat hij soms wel moest aanbrengen om te overleven. En zien we hem weer wat vaker lachen.

Submit a Comment