Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

F-site | 19 November 2017

Scroll to top

Top

No Comments

DENK en PVV: Zelfde aanpak, andere muziek

DENK en PVV: Zelfde aanpak, andere muziek
Ton F. van Dijk

Politieke partij DENK waarschuwt in een videoboodschap voor de media. Het is veelzeggend. Opkomende politici hebben de gevestigde media niet meer nodig, maar maken gebruik van hun eigen platform om diezelfde media in diskrediet te brengen.

De strategie van DENK lijkt op die van de Amerikaanse miljardair en presidentskandidaat Donald Trump. Ook hij opent te pas en te onpas de aanval op de mainstream en traditionele media in de VS. Normaal gesproken politieke zelfmoord, omdat het diezelfde media zijn die de kiezer informeren.

Maar Trump heeft zijn eigen sociale media en communiceert direct met zijn electoraat. Het aanvallen van het establishment, dat de grote schuldige is van alles wat er fout gaat, is dan instrumenteel in zijn strategie om de verkiezingen te winnen.

Tot nu toe werkt het. Trump kreeg meer kiezers naar de stembus dan welke Republikeinse presidentskandidaat ook. Hij mobiliseert kiezers met zijn aanval op alles wat zij verachten, de media incluis. Zo weigert hij sinds kort nog te praten met The Washington Post. Een van de belangrijkste kranten in de VS. Hij kan het zich kennelijk permitteren.

DENK, de partij van de “verbinding”, zoals men zelf zegt, hanteert dezelfde tactiek. Men maakt gebruik van sociale media om de traditionele media te attaqueren. Zo genereert de partij aandacht en krijgt het de sympathie van al die mensen die teleurgesteld zijn in de huidige “bevelstructuur” van het land. 

DENK is in feite de logische reactie op die andere anti-establishment partij, de PVV. Na jarenlang het debat over minderheden en migratie te hebben gedomineerd met populistische frasen, was het de oprichters van DENK genoeg.

Wat Wilders kan, kunnen wij ook. Zo moet men ongeveer gedacht hebben.

En net als de PVV suggereert DENK lustig oplossingen en opent het de aanval op de gevestigde orde. Die laatste laat het afweten. daarover zijn PVV en DENK het eens.

Maar is dat zo? In een discussie die wordt gepolariseerd op de flanken, wordt nuance al snel vertaald als “wegkijken”. Het woord ligt in ieder debat op het moment voor op de tong. Wegkijken is het ergste, dat je kunt doen.

Juist door het innemen van ultra ferme en panklare standpunten, zorgen DENK en de PVV voor een klimaat waarin het bijna onmogelijk is voor gematigde politici om zaken op een genuanceerde wijze te adresseren.

En die nuance is toch broodnodig. Want de problemen zijn complex. Er zijn zaken die veel aandacht verdienen en moeten worden opgelost. Maar als je niet meer kunt luisteren naar de ander, maar deze op voorhand wegzet als “wegkijker” dan wordt iedere dialoog moeilijk.

En tenzij DENK en de PVV samen de meerderheid krijgen, hebben ze ook de gematigde krachten in het midden hard nodig. Tenminste als ze echt iets willen bereiken in de strijd tegen terrorisme, de uitwassen van migratie of het verbinden van bevolkingsgroepen.

Polarisatie is kortstondig succesvol in de strijd om de kiezer. Maar op de iets langere termijn hebben we toch vooral behoefte aan serieuze en inhoudelijke discussie waarbij het mogelijk is te luisteren naar wat een ieder zo vindt. En werken de extremen eerder contrair dan productief.

DENK is een variant op de PVV. Zelfde aanpak andere muziek. 

Foto: NPO

Submit a Comment