Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

F-site | 11 December 2017

Scroll to top

Top

No Comments

Dijsselbloem: de nare smaak van vaandelvlucht

Dijsselbloem: de nare smaak van vaandelvlucht
Ton F. van Dijk

Als je verkiesbaar bent voor een baan als volksvertegenwoordiger zijn er maar twee smaken: Je wordt gekozen. Of je krijgt het vertrouwen van de kiezer niet.

Er is geen tussenweg.

Vraag bijvoorbeeld eens aan Jan Roos, hoe het is om NIET te worden gekozen. Dat is echt minder leuk. Zeker wanneer je staat te popelen om met goede ideeën het land te veranderen, maar de kiezers (jouw mede-burgers) openlijk laten zien jou niet te steunen.

Hoe het WEL is om andere burgers te mogen vertegenwoordigen  zou je kunnen informeren bij iemand anders. Hij stond erop om op plaats nummer 3 (heel hoog) te worden geplaatst van zijn partij. En hij beloofde dat hij zijn werk als vertegenwoordiger van het volk met passie zou doen. 

Zijn naam? Jeroen Dijsselbloem.

Hij werd integenstelling tot de zelfbenoemde clown Jan Roos, wel in de Tweede Kamer gekozen. En niet zomaar. Jeroen kreeg zelfs zo’n 50.000 voorkeurstemmen van mensen die op hem stemden en niet op de leider van de PvdA, lijsttrekker Lodewijk Asscher.

Deze burgers hebben bij het uitbrengen van hun stem weloverwogen hun vertrouwen gesteld in Dijsselbloem. Deze uitstekende minister van Financiën – want dat is hij ook – haalde bijna genoeg stemmen om een eigen partij te beginnen. 

Dat is nogal wat.

Dat zijn heel veel mensen, die hopen dat je hun belangen zult behartigen. Onder hen: werkelozen, gepensioneerden met een klein pensioen en vast ook bijstandsmoeders. Kortom: kwetsbare mensen die hun politici echt nodig hebben, omdat anders niemand ze nog ziet staan. 

Jeroen Dijsselbloem is daarmee een boegbeeld van de sociaal democratie in Nederland. En belangrijker: tot voor kort een krachtig wapen voor de PvdA fractie in de Kamer, die als gevolg van onbegrepen regeringsdeelname in de oppositie belandde.

Waarom juist Dijsselbloem zo’n gevaar vormde voor het nieuwe kabinet?

Omdat hij de overheidsfinancien persoonlijk weer op orde heeft gebracht. En in ieder debat de premier of de leider van enig andere regeringspartij uit het hoofd een standje kan geven gebaseerd op feiten en groot persoonlijk gezag.

Dijsselbloem kon er in persona voor zorgen dat de sociaal democratie overleeft, daarbij geholpen door partijleider Lodewijk Asscher en de andere 7 fractieleden. De winnende strategie kon gewoon om de voormalig minister van financiën heen worden gebouwd. Dat was het plan.

Alleen:

Het gaat niet gebeuren: Dijsselbloem laat namelijk vandaag weten dat hij zijn zetel opgeeft. Hij gaat het volk dat hem gekozen heeft helemaal niet vertegenwoordigen. Hij gaat de sociaal democratie niet helpen het vertrouwen van de kiezer terug te winnen op een wijze zoals alleen hij dat kan.

Dijsselbloem beschikt namelijk naar eigen zeggen niet over “voldoende vuurkracht” om met 9 man oppositie te voeren.

Er waren maar twee smaken zei ik: je wordt gekozen. of niet. Er is nu een smaak bij gekomen. De nare vieze smaak van vaandelvlucht.

 

Submit a Comment