Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

F-site | 26 May 2018

Scroll to top

Top

No Comments

Geheugenproblemen Pechtold (en Buma) zorgen voor opkomst populisme

Geheugenproblemen Pechtold (en Buma) zorgen voor opkomst populisme
Ton F. van Dijk

Iedereen die er een beetje verstand van heeft weet het: als je in dit leven iets voor elkaar wilt krijgen, dien je trouw te zijn aan je idealen.

In de politiek is dat niet anders. Hoewel politici dagelijks compromissen sluiten, die soms moeilijk uit te leggen zijn, kunnen ze hun geloofwaardigheid behouden, zolang ze belangrijke kernwaarden geen geweld aan doen.

Wie als kamerlid het volk vertegenwoordigt weet wat die kernwaarden zijn: eerlijkheid en betrouwbaarheid. Het is een zware verantwoordelijkheid om de democratisch tot stand gekomen politieke keuzes van burgers om te zetten in tastbaar beleid.

Diezelfde burgers moeten er van op aan kunnen dat hun vertegenwoordigers wellicht niet altijd precies doen wat ze hadden gehoopt, maar dat ze hun politiek functioneren baseren op een fundament van eerlijkheid.

Ouderwets? Nee. Bepaald niet.

Zonder het in acht nemen van de kernwaarden, die voor alle gekozen politici van cruciaal belang zijn, is het onmogelijk om op langere termijn het vertrouwen van burgers in hun vertegenwoordigers te behouden.

Iedereen, die er een beetje kijk op heeft, weet dit.

Behalve de heren Buma en Pechtold gisteren in het debat over de afschaffing van de dividendbelasting en de discussie over de “vergeten” memo’s.

Beiden waren de afgelopen jaren actief in de oppositie. En in die rol waren ze kritisch. Altijd alert. En namen ze geen genoegen met halve waarheden.

Pechtold en Buma waren twee strijders, die bijvoorbeeld in het geval van het verdwenen bonnetje uit de Teevendeal eensgezind optrokken, om het “geheugenverlies” van VVD bewindslieden Opstelten, Teeven en ja, ook premier Rutte te bestrijden.

Omdat ze dit vol verve deden (en niet zonder consequenties voor betrokkenen) dachten veel burgers, dat het goed zou zijn dat de twee ook eens regeringsverantwoordelijkheid zouden krijgen. En dus werden de twee oppositieleiders beloond bij de stembus.

Gevolg: Pechtold en Buma veranderden van rol. Van leiders van het verzet, transformeerden zij in een zeven maanden durende formatieperiode tot regelrechte steunpilaren van kabinet Rutte 3.

Een van de grote compromissen die ze al meteen moesten sluiten, is de afschaffing van de dividendbelasting – die niet in beider verkiezingsprogramma’s stond – en die de VVD af dwong om redenen, die nog steeds niet geheel duidelijk zijn.

Zo gaat dat in de politiek. Daar kun je niet regeren zonder vuile handen te maken. Dat geldt¬†ook voor de “kritische” Pechtold en Buma.

En dat snappen burgers best.

Maar wie Pechtold en Buma gisteren zag stuntelen in het debat, nu eensgezind in hun vergeetachtigheid en gebrekkige herinneringen over welke memo’s nou wel of niet op tafel hadden gelegen tijdens de formatie, kan alleen maar concluderen dat zij hun kernwaarden hebben verkwanseld in ruil voor een plekje aan de “hoofdtafel” van de macht.

Niet het compromis kan Buma en Pechtold worden aangerekend. Maar wel het onvermogen om daarover transparant, eerlijk en betrouwbaar te rapporteren aan de burgers die hen verkozen tot de vertolkers van hun idealen.

Zowel het optreden van Buma als dat van Pechtold was stuitend op een wijze die zelden vertoond is in de geschiedenis van onze democratie. Lichaamstaal en woordkeus verraadde beider ongemakkelijke omgang met de waarheid.

Een formeel “memo” van Staatssecretaris Wiebes en zijn ambtenaren werd al snel een “VVD partij stuk”.

Toen werd gevraagd of het op tafel had gelegen antwoordde Pechtold: “Nee”. Waarna bleek dat het wel degelijk besproken was, maar niet fysiek op een tafel had gelegen.

Premier Rutte had er allemaal nog steeds “geen herinnering” aan en kwam zo ogenschijnlijk weg met de gedachte, dat hij geen onwaarheden had verkondigd, toen hij het parlement voor hield dat er geen memo’s waren.

Zelfs zijn partijgenoot, VVD fractieleider Klaas Dijkhoff moest in het debat mompelend erkennen, dat er sprake was van “onwaarheid”. Maar niet Rutte dus. Die bleef geloven in zijn aperte dwaling.

Iedere directeur van een bedrijf met meer dan 50 werknemers zou door zijn Raad van Commissarissen worden weg gestuurd bij zoveel geheugenverlies, dat op z’n best kan worden uitgelegd als incompetentie.

Mar dankzij de medewerking van coalitiegenoten Pechtold en Buma werd dat lot de premier bespaard. En dat slechts omdat ook zij bereid waren een loopje te nemen met de waarheid.

Over enkele jaren – na verkiezingen – zullen commissies van CDA en D66 de rol van hun leiders onderzoeken na de enorme afstraffing, die zij kregen van de kiezer. En de conclusie zal zijn dat zowel Buma als Pechtold een grote bijdrage leverden aan de opkomst van het populisme en het succes van anti-establishment partijen bij diezelfde verkiezingen.

De geschiedenis laat zich soms van tevoren al schrijven. Want stunten met de waarheid wordt uiteindelijk nooit beloond. Burgers zijn gewoon slimmer dan gedacht.

 

Foto Pechtold: Instagram

Next Story

This is the most recent story.

Submit a Comment