Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

F-site | 20 September 2018

Scroll to top

Top

One Comment

De morele glijbaan van D66: Geen donororganen voor rokers?

De morele glijbaan van D66: Geen donororganen voor rokers?
Ton F. van Dijk

Een goed stukje vandaag van een stukjesschrijver uit Easterga. Over ene Bert Kortekaas. En over de nieuwe donorwet. Ik ga het het niet allemaal uitleggen want hier kunt u het gewoon zelf lezen.

Er zijn in Nederland helaas heel wat Bert Kortekazen (is dat het meervoud van Kortekaas?).

Mensen die vinden dat, als je bezwaar hebt tegen de donorwet in zijn huidige vorm, je ook geen recht hebt op donororganen.

Een tamelijk dom en ondoordacht standpunt. Maar vooral heel erg pijnlijk.

Zo ben ik zelf al sinds jaar en dag geregistreerd donor. Uit vrije wil. Ik heb de overheid niet nodig om donor te willen zijn.

Mijn probleem met de nieuwe donorwet, waarvan Pia Dijkstra (D66) blijft zeggen dat je alles helemaal zelf kunt bepalen, is dat iedere burger bij niet-registratie automatisch donor wordt.

Kortom: de overheid verschaft zich na de dood meedogenloos toegang tot je lichaam ook als je je niet hebt geregistreerd als donor. Misschien ben je wel principieel tegen iedere vorm van registratie. Wie zal het zeggen?

Maar ook in dat geval heeft de overheid dus recht op je lichaam. Niks aan te doen.

Er is al veel over gezegd, maar velen, waaronder ikzelf vinden dit een onaanvaardbare inbreuk op het recht op zelfsbeschikking. Een beginsel dat zwaarder weegt, dan de wens om iedereen als donor te registeren.

Maar goed, die strijd is verloren. De Eerste Kamer heeft de wet met een kleine meerderheid aangenomen.

Voor mij aanleiding om diezelfde dag mijn donorregistratie uit protest te veranderen van “ja” in “nee”.

Wat ik een dag later weer heb hersteld. Dit omdat ik wroeging kreeg tegenover al die mensen, die ik mijn organen gun als ik kom te overlijden.

Maar als signaal was het wel geslaagd, getuige de berichtgeving in de kranten, dat al 30.000 mensen zich op de dag dat de wet werd aangenomen, als niet-donor hebben laten registeren. Daar was ik er dus een van.

Al duurde het maar kort.

Maar nu komt het: er blijken veel mensen te zijn, die maar niet willen begrijpen wat zelfbeschikking eigenlijk betekent en welk precedent de donorwet op dit punt schept. Mensen die tegenstanders van de donorwet maar al te graag de maat nemen.

Wie op de wet kritiek uit – bijvoorbeeld op sociale media – krijgt er ongenadig van langs. En wel op de meest asociale manier denkbaar. “Ben je geen donor, dan heb je ook geen recht op een donororgaan, mocht dat ooit nodig zijn”. Zo luidt de gedachte van deze “grote” social media denkers.

Deze mensen maken er in feite een lekker puh discussie van. De donorwet als grote jij bak naar iedereen, die het recht op zelfbeschikking net iets te belangrijk vindt, om dat recht nu zomaar bij het grof vuil te zetten. Hoe nobel het doel ook.

Ikzelf ben dus geregistreerd donor. Uit overtuiging. Maar uit diezelfde overtuiging ook tegenstander van het automatisme dat in de wet zit verankerd. Dat kan klaarblijkelijk.

De lekker puh doctrine (geen donor, geen organen als je ze zelf nodig zou hebben) vormt het bewijs van de morele glijbaan waar Dijkstra en D66 ons met z’n allen op hebben gezet.

Want wat is de volgende stap? Geen donororgaan voor mensen met een strafblad? Geen organen voor rokers? En: Geen medische zorg voor mensen met een levensstijl gerelateerde ziekte? Of voor mensen die weinig belasting betalen en dus weinig bijdragen aan de kosten van dure operaties?

Ik ben in dat verband overigens benieuwd naar het BMI van Bert Kortekaas, want ook dat is een belangrijke medische factor naar het schijnt. Maar dat terzijde.

Het solidariteitsbeginsel dat in Nederland altijd als een verworvenheid werd beschouwd, wordt door de aanhangers van de lekker puh doctrine losgelaten.

En dat zou op iets langere termijn (er moeten steeds vaker keuzes gemaakt worden in de zorg) ook voor hen zelf wel eens heel vervelende consequenties kunnen hebben.

Maar dan is het te laat. Of in vaktermen: Helaas kortekaas.

 

Comments

  1. harald de haas

    In de nu al maanden voortslepende discussie is nog niet het volgende punt aan bod gekomen: als donor heb je geen zeggenschap over aan wie jouw organen worden gedoneerd. Stel dat dat jouw aartsvijanden zijn, die jou het leven hebben zuur gemaakt?

    Ook verzwijgt het pro-kamp dat Nederland “poolt” met 7 andere Europese landen, waaronder Duitsland, waar slechts 10,9 procent van de bevolking zich als donor heeft aangemeld. Wel 80 miljoen inwoners. Dat had het NOS Journaal gisteren – voor een duidelijker beeld – best mogen melden in de reportage over top-donor-land Spanje.

Submit a Comment