Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

F-site | 19 September 2017

Scroll to top

Top

No Comments

Doodswens IS strijders Mark Rutte moet van tafel

Doodswens IS strijders Mark Rutte moet van tafel
Ton F. van Dijk

Ontvang de overlopers van IS met open armen en bescherm ze. Dat is de belangrijkste conclusie van het Internationale Centrum voor Onderzoek naar Politiek geweld en Radicalisering.

In een recent verschenen rapport schrijft het ICSR uit Londen dat we Moslim spijtoptanten in de strijd om het Kalifaat juist als verloren zonen en dochters moeten opnemen in plaats van ze hun paspoort af te nemen en voor eeuwig de toegang tot het land moeten ontzeggen.

Dit laatste is het vigerend beleid van de Nederlandse overheid. Of zoals premier Mark Rutte het graag ziet in het geval van Nederlandse IS strijders; “Sneuvel, en kom vooral niet terug, want je hebt hier niks meer te zoeken”.

Op basis van gesprekken met 54 IS deserteurs blijkt dat er een relatief grote groep jonge strijders uit vele westerse landen teleurgesteld is in wat het Kalifaat hen te bieden heeft. Ze zouden het liefst weg willen bij IS.

Maar ze kunnen – mede dankij de visie van Rutte cs – nergens naar toe. Ze vechten zich daarom maar dood. Want enig perspectief op terugkeer in de westerse samenleving ontbreekt. De wens van Mark Rutte gaat in vervulling. Het volk is tevreden.

Er is echter een klein probleempje met de ideeën van Rutte. Als je mensen geen enkel perspectief op terugkeer in hun land biedt, dan laat je dus ook geen andere keuze dan te vechten. En tegen wie vechten ze? Ondermeer tegen westerse strijders, die juist proberen IS te verzwakken.

Het hele idee van Rutte, dat je IS strijders het beste geen enkele uitweg kunt bieden en dat hen niets dan de dood op het slagveld rest, klinkt dus beter, dan het in z’n uitwerking is. Want het houdt de slagkracht van IS  tegen Westerse doelen onnodig in stand.

En er zijn volgens het ICSR behoorlijk wat spijtoptanten. “Maatschappelijk teleurgestelde” moslimstrijders, die hun HBO of universitaire  opleiding afbraken en afreisden naar het Kalifaat om iets “goeds” te doen.

Maar inmiddels zijn ze gedesillusioneerd over de werkelijke strijd die ze voeren. En dus willen ze terug. Maar dat kunnen ze niet omdat ze hun westerse  paspoort kwijt zijn geraakt. En dus maar beter kunnen “sneuvelen”, aldus onze bloedeigen minister-president. Het is voor hen een doodvonnis. En dan heb je zelfs als oprechte spijtoptant weinig te verliezen.

Maar is de basis van ons rechtsysteem niet dat er altijd plaats is voor berouw en inkeer? Is juist onze westerse samenleving niet op dat beginsel gebaseerd? En onderscheidt dat ons niet van de barbaren van het Kalifaat?

Het ICSR rapport concludeert anders dan de Nederlandse premier, dat je deserteurs met open armen moet ontvangen. Juist zij kunnen aspirant strijders vertellen welke desillusie hen in het IS Kalifaat wacht.

Vechten tegen moslims, corruptie, slavernij en uitzichtloosheid zijn de kern elementen in de verhalen van de deserteurs. Stuur ze als voorlichters langs de scholen en broedplaatsen van jonge Nederlandse IS aanhangers die dromen van een carriere in het Kalifaat. En ontneem ze de lust om überhaupt de stap richting IS te zetten op basis van hun ervaringsdeskundige en gedesillusioneerde broeders.

Het klinkt logisch, maar vraagt wel een politieke ommezwaai van Mark Rutte. Deze moet van het Bijbelse “oog om oog” uit het oude testament naar het paradigma van vergeving opgetekend in het nieuwe testament. Het moet hem bekend zijn. Maar of hij die tournure kan maken?

Want jonge IS spijtoptanten vertellen dat ze het beste kunnen sneuvelen en niet hoeven te denken aan terugkeer naar ons land, zorgt ervoor dat ze zich letterlijk gaan doodvechten. En hoeveel (westerse) slachtoffers nemen ze dan mee?

Terwijl het bieden van een perspectief aan deserteurs IS direct verzwakt en ook toekomstige IS strijders kan helpen om het ware gezicht van het Kalifaat te zien en niet af te reizen naar dit vermeende moslimparadijs.

 Foto Mark Rutte: Algemene Zaken

Submit a Comment