Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

F-site | 20 October 2018

Scroll to top

Top

No Comments

Spijtbetuiging: woordkeus Eurlings maakt rol IOC onmogelijk

Spijtbetuiging: woordkeus Eurlings maakt rol IOC onmogelijk
Ton F. van Dijk

Zo de feestdagen liggen weer achter ons. Traditioneel een tijd van contemplatie. Dat moet ook Camiel Eurlings gedacht hebben.

In NRC kwam hij op de valreep van 2017 met een publiek excuus voor de mishandeling van zijn vriendin.

Zou Eurlings eindelijk naar zijn communicatie adviseur Jan Driessen hebben geluisterd? Die vond naar verluid al langer dat zijn client in het openbaar verantwoordelijkheid moest nemen voor zijn wangedrag.

Maar Eurlings besloot het dringend advies van Driessen niet onverwijld over te nemen. Het gevolg was een steeds verder uitdijend publicitair drama voor de oud minister. En een communicatie adviseur die beter had kunnen opstappen.

Want wat iedereen al zag aankomen gebeurde: Eurlings kwam over als een man die zijn vrouw sloeg, maar daarvan geen spijt had. En als we met z’n allen aan iets een hekel hebben is dat het.

In de christelijke traditie van ons land speelt vergeving een belangrijke rol. Het is een bijbelse kernwaarde in onze samenleving.

Er zijn vele theorieën over vergeving.

Kun je bijvoorbeeld de moordenaar van je kind vergeven, ook als deze geen berouw toont? Het kan. Want het is gebeurd. Moeders die de man vergeven die hun kind om het leven bracht. Ze bestaan.

Maar in het algemeen is vergeving makkelijker als iemand ook oprecht spijt heeft en dit openlijk betuigt. Zeker als je een publiek figuur bent zoals IOC-lid Camiel Eurlings. Dan volstaan excuus sms-jes aan je vriendin niet. Maar dan moet je publiekelijk met de billen bloot om in aanmerking te komen voor vergeving.

In het geval van Eurlings betekent die vergeving overigens vooral dat hij door mag als IOC-lid. Als we NRC mogen geloven nog een van zijn weinige bronnen van inkomsten.

Belangrijk criterium voor vergeving is oprechtheid van het excuus dat wordt gemaakt. Die oprechtheid valt af te meten aan het tijdstip en de woordkeus van de betrokkene.

Als we deze twee uitgangspunten in acht nemen, komt Eurlings niet bepaald glansrijk door de test. Hij wachtte twee en een half jaar met zijn publieke biecht. En besloot pas dit te doen, toen topsporters en kamerleden openlijk om zijn aftreden als IOC-lid vroegen.

Niet een moment dat past bij iemand die echt spijt heeft.

Dan zijn opmerkelijke woordkeus.

Immers het woord “handgemeen” (dat Camiel gebruikt voor het gebeurde) suggereert een zekere mate van reciprociteit. Het impliceert dat ook Eurlings vriendin zelf ruimschoots bij heeft gedragen aan die ene klap die het IOC-lid (volgens zijn entourage) heeft uitgedeeld.

Maar belangrijkere indicatie voor de perceptie van Eurlings van het handgemeen en de daaropvolgende kennismaking met justitie is zijn bewering dat hij “geen strafblad” heeft. Er is slechts sprake van een aantekening in het justitieel documentatiesysteem.

Feitelijk komt dit op hetzelfde neer, maar Eurlings wil dit klaarblijkelijk niet onder ogen zien en kiest voor het eufemisme.

Doorslaggevend bij het doorgronden van de oprechtheid van Eurlings is de volgende vraag over de straf die Camiel kreeg voor de mishandeling:

NRC: Maar u kreeg toch wel boete en een taakstraf opgelegd? 

Eurlings: „Geen van beide. Ik heb alleen met de officier van justitie afgesproken om enkele dagen maatschappelijk werk te verrichten. Hoeveel? Afgesproken is daar niets over te melden. Wat ik heb gedaan vind ik niet relevant. Alleen dat het enkele dagen heeft geduurd.”

Eurlings heeft vreselijk veel “spijt” van de mishandeling van zijn vriendin. Maar hij krijgt het niet uit zijn strot om te zeggen dat hij een taakstraf heeft gekregen. Nee, hij heeft met justitie “afgesproken om enkele dagen maatschappelijk werk te verrichten”.

Het OM heeft Eurlings kennelijk gevraagd om als oud-minister, voormalig KLM topman en IOC-lid in ruil voor zijn sympathieke medewerking aan een stille en geruisloze oplossing van zijn mishandelingszaak iets terug te doen voor de samenleving.

En Eurlings nooit te beroerd om iets voor de maatschappij te doen, stemde daarmee natuurlijk in. Zoiets.

Het is dit antwoord van Eurlings dat verraadt dat hij de feiten nog steeds niet accepteert.

En omdat het echt de laatste kans was om schoon schip te maken, kan hij maar beter de eer aan zichzelf houden als het gaat om zijn lidmaatschap van het IOC.

Net zoals Jan Driessen dat ook beter kan doen als adviseur. Een client die niet wil luisteren, moet maar voelen.

 

Submit a Comment