Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

F-site | 19 November 2017

Scroll to top

Top

Haarlem | Standje van de Burgemeester...

Haarlem | Standje van de Burgemeester…
Ton F. van Dijk

HAARLEM – In mijn vorige review noemde ik Haarlem een “bijna bananenrepubliek”. Dit naar aanleiding van de discriminerende uitspraken van Haarlems Dagblad journalist, Richard Stekelenburg, die homosexueel raadslid Jeroen Boer op Facebook uitmaakte voor een “nichterige KLM stewardess”. Boer is purser bij de KLM.

Ik kreeg onmiddellijk per kerende mail een “standje” van burgemeester Bernt Schneiders, die ik in hetzelfde stukje een faciliterende en studentikoze leiderschapsstijl had verweten. Het goede aan de burgemeester van Haarlem is overigens dat hij de discussie wel aan gaat. Dat doen de meeste bestuurders dan weer niet.

Mijn punt was dat kwesties als de “nichterige stewardess” in de Spaarnestad allemaal normaal gevonden lijken te worden. En dat de burgemeester en andere vooraanstaande politici niet – of niet tijdig – afstand namen van de anti-homo opmerkingen.

Inmiddels heeft de journalist in kwestie excuses aangeboden. En hetzelfde deed het Haarlems Dagblad. In een klein bericht in de ingezonden brievenrubriek nam de krant in harde bewoordingen (dat gelukkig wel) afstand van de homo-onvriendelijke retoriek van de redacteur. De krant herstelde daarmee de eigen geloofwaardigheid.

Maar er is meer aan de hand dan dit ene incident. De Haarlemse politiek-bestuurlijke cultuur lijkt ernstig verziekt. En dit heeft direct invloed op de kwaliteit van het stadsbestuur. Dat op onderdelen abominabel is.

Ondanks alle goede bedoelingen van de bestuurders. Maar ze zijn veelal onervaren. En nog erger: ze beoordelen bijna alle ingewikkelde bestuurlijke dossiers langs de lijnen van partijpolitiek.

Dat oppositie partij VVD opkwam voor het eigen homosexuele raadslid werd in die context gezien als een “aanval” op de journalist. In plaats van als een terecht verwijt.

En zo gaat het op dit moment met relatief veel dossiers in de stad. De coalitie bestaand uit PvdA, CDA, D66 en Groen Links doet alle kritiek van de oppositie af als “modder gooien waaraan men niet meedoet”. Wat dan een goed excuus vormt om het inhoudelijk debat niet aan te gaan.

Dat was het geval in de affaire Cassee, waarbij een D66 wethouder, die in het verleden bleek te hebben gesjoemeld met valse facturen, de hand boven het hoofd werd gehouden door de coalitie. En dat was ook zo in het geval van de homo-onvriendelijke opmerkingen van de journalist aan het adres van het oppositie raadslid.

Wie buiten Haarlem komt, hoort heel andere dingen: Ik sprak deze week een prominente burgemeester uit het midden des lands. “Ongelooflijk” vond deze het dat “collega” Bernt Schneiders niet veel harder afstand nam van de manier waarop een homosexueel raadslid werd afgeserveerd.

Een tweede kamerlid (van een van de Haarlemse coalitiepartijen) sprak me op aan op de affaire Cassee en liet weten “enorm verbaasd” te zijn, dat deze inmiddels afgetreden wethouder, zo lang werd beschermd door de lokale politiek. “Onbegrijpelijk” aldus het kamerlid hoofdschuddend.

En ook de journalistiek reageert buiten Haarlem heel anders dan in de stad zelf. Alle onthullingen in “Casseegate” kwamen van NRC en Het Parool. De lokale krant Haarlems Dagblad liet het afweten en leek nauwelijks geïnteresseerd in de feiten. Van onderzoeksjournalistiek was al helemaal geen sprake.

En dat is misschien wel de kern van het probleem. De lokale media in Haarlem zijn  ernstig verzwakt als gevolg van de bezuinigen bij de lokale krant. Was het Haarlems Dagblad altijd een kwaliteitskrant, nu is de redactie vooral aan het overleven. Het valt de redacteuren nauwelijks te verwijten. Er is gewoon geen geld voor goede journalistiek. En dus ook geen aanwas van nieuwe, jonge en ambitieuze journalisten die de onderste steen boven willen halen.

In Haarlem wordt het discours beheerst door relatief “oude” journalisten, die al jaren mee gaan en zolangzamerhand hun mening wel gevormd hebben. Ze onderhouden hun relaties met plaatselijke politici en wisselen – zoals Richard Stekelenburg – onder het genot van een biertje gezellig ervaringen uit op Facebook. Heel leuk allemaal, maar het vormt natuurlijk geen goed uitgangspunt voor de belangrijke waakhond functie die journalisten

Daarom pleit ik voor een versterking van de lokale media in Haarlem. In de vorm van een publiek fonds voor onderzoeksjournalistiek. Daarmee kunnen het Haarlems Dagblad, RTV-NH en lokale zender Haarlem 105 samen een onderzoeksgroep opzetten. Die op gepaste afstand van de lokale politiek nieuwe en frisse journalisten kritisch laat kijken naar de macht. Want dat is echt nodig, In het belang van de lokale democratie.