Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

F-site | 25 February 2018

Scroll to top

Top

3 Comments

Het gelijk van Wilders: Rutte lapte Grondwet aan laars

Het gelijk van Wilders: Rutte lapte Grondwet aan laars
Ton F. van Dijk

Niet Kees van der Staaij van de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) maar Geert Wilders van de Partij voor de Vrijheid (PVV) had tijdens het Zijlstra-debat gelijk als het ging om de Grondwet.

Daarin staat (art. 68 GRW) dat de regering de plicht heeft om de leden van de Tweede Kamer te informeren over zaken die van belang zijn. Niet ieder wissewasje natuurljk, maar wel relevante kwesties, die men behoort te weten.

Bij de geringste twijfel informeren zou je kunnen zeggen.

De kwestie Zijlstra is evident zo’n zaak waar kamerleden over geïnformeerd hadden moeten worden. Een zaak van landsbelang met aanzienlijke diplomatieke dimensies.

Dat blijkt ook wel uit de berichtgeving in een groot aantal internationale media. Van Reuters tot de Washington Post.

Als kamerlid, wettelijk belast met de taak om de regering te controleren, lees je liever niet in de krant, dat een minister van het Koninkrijk liegt over een ontmoeting met het Russische staatshoofd, Poetin.

Zo veronderstel ik.

Nee, als kamerlid moet je er klakkeloos van uit kunnen gaan dat de regering, in dit geval de betrokken minister zelf, of de premier, het parlement tijdig en adequaat informeert over zo’n belangwekkende zaak.

Dat is geen makkelijke partijpolitieke opvatting, maar een Grondwettelijk gegeven, dat tijdens het tweede kabinet Rutte nog eens in een rapportage werd bevestigd door toenmalig minister van Binnenlandse Zaken, Plasterk.

Plasterks interpretatie (namens Rutte) van het Grondwetsartikel waar het om gaat luidde, dat de plicht tot het verstrekken van informatie een zogenaamde actieve informatieplicht is. Dat wil zeggen dat kamerleden ook ongevraagd alle informatie dienen te krijgen, die relevant kan zijn voor hun controlerende taak.

Het is kristalhelder dat een liegende minister van Buitenlandse Zaken relevant is voor de Kamer. En het is niet heel moeilijk om te zien dat deze affaire dus valt onder de actieve informatieplicht van het kabinet.

Nogmaals: dat is de geldende interpretatie van de Grondwet en vormt inmiddels een hard gegeven in de relatie tussen kabinet en parlement. Bovendien: bevestigd door Rutte zelf in 2016.

Het was het ervaren kamerlid Geert Wilders, die terecht op dit feit wees: “Zonder de juiste informatie kunnen wij ons werk niet doen”.

En daar heeft hij gelijk in.

Kamerleden beschikken niet over een ministerie vol ambtenaren die op zoek kunnen naar informatie. Zij zijn afhankelijk van de zekerheid dat het kabinet gevraagd en ongevraagd alle relevante feiten aan het parlement tijdig versterkt om überhaupt te kunnen voldoen aan de controlerende taak.

In feite regelt het betreffende Grondwetsartikel de “gelijkheid” tussen regering en parlement als het gaat om de informatiepositie van kamerleden. En dat is cruciaal voor het functioneren van de democratie.

De premier liet in het Zijlstra-debat weten, dat hij al weken op de hoogte was van de kwestie, die grote diplomatieke consequenties kan hebben, maar dat hij het niet nodig vond het parlement tijdig dan wel actief te informeren.

Eerst zou er een publicatie in de Volkskrant komen en dat proces wilde de premier niet verstoren. Iets dat – naar we nu weten – enkele weken duurde.

“Onaanvaardbaar” stelde Wilders terecht. En dus volgde een motie van wantrouwen omdat de premier de Grondwet aan zijn laars lapte. Over doodzondes gesproken.

Het was SGP voorman Kees van der Staaij die de premier op dit punt te hulp kwam. Hij stelde dat de leugen van Zijlstra een zaak was van voor zijn ministerschap en dat het daarom niet onder de Grondwettelijke informatieplicht zou vallen.

De SGP, die traditioneel zeer hecht aan staatsrechtelijke juiste omgangsvormen, verkwanselde in een paar minuten de eigen ideologische basis. Want iedereen snapt dat dit argument geen stand houdt op het moment dat de leugenachtige minister op het punt staat af te reizen naar uitgerekend het Rusland van Poetin.

De kamer had dit moeten weten. De regering verzaakte de Grondwettelijke informatieplicht. En daar past maar een sanctie bij: de motie van wantrouwen van Wilders.

Het is pijnlijk om te zien dat de coalitie aan het hele debat niet meedeed en meer bezig was met het vermeende eigen belang dan het handhaven van de Grondwet van het Koninkrijk der Nederlanden.

Voor EEN keer was Wilders mijn held.

 

Comments

  1. Jurjen Sietsema

    Helemaal mee eens!

  2. Kan elke nl er nu aangifte doen of niet?

    • Ton F. van Dijk

      Nee dat is niet strafbaar in dit geval. De tweede kamer mag hier iets van vinden. En we weten inmiddels wat dat is.

Submit a Comment