Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

F-site | 7 May 2021

Scroll to top

Top

No Comments

Parlementair onderzoek houtrot Justitie

Parlementair onderzoek houtrot Justitie
Ton F. van Dijk

“De mooiste dag van een ministerschap is de eerste en de laatste dag”. Zo liet oud-kamervoorzitter Frans Weisglas vanmorgen via Twitter weten. Hij citeerde VVD coryfee Hans Wiegel en doelde op het zware debat dat zijn partijgenoot Ard van der Steur te wachten staat in de Kamer over Volkert van der G. 

“Misschien wordt het wel een mooie dag vandaag”, reageerde ik op Weisglas. Wat leidde  tot een virtuele glimlach op het gezicht van de liberale eminence grise. Maar alle gekheid op een stokje:  Ard van der Steur overleeft het debat natuurlijk. En dus wordt het vandaag geen Wiegeliaanse “mooie dag” in zijn carriere als minister. In ieder geval niet zijn laatste, zo lijkt het, al weet je het nooit.

De kans is groot dat de politiek en met name de coalitie daarna weer opgelucht adem haalt en over gaat tot de orde van de dag, zoals dat zo mooi heet in parlementaire kringen. Om zich meteen weer zorgen te gaan maken over die andere brekebeen in het kabinet. “Minister” Mansveld.

Maar is dat wel zo’n goed idee. Om over te gaan tot de orde van de dag? Wie de berichten van Pieter Klein van RTL Nieuws een beetje bijhoudt, leest dat er sprake is van een door en door verziekte situatie op het departement van Veiligheid en Justitie. En Klein kan het weten, want hij volgt het ministerie onder een journalistieke loep. Er is volgens Klein zelfs sprake van “geinstitutionaliseerd liegen”.

Ik deel die waarneming. De cultuur op het departement -zo blijkt inmiddels uit alles – is er een van “houtrot” in verregaande staat van ontbinding. Het blijkt uit de Volkert-affaire. Het bleek uit de bonnetjes-affaire. De minister wordt steevast niet goed geïnformeerd door de ambtelijke top. En als gevolg daarvan gaat de de minister keer op keer nat in de Tweede kamer. Die als gevolg daarvan ook onjuist wordt geïnformeerd. En daarmee dus de hele samenleving.

Topambtenaren die hun middelvinger opsteken naar de samenleving dus. In feite doen ze hetzelfde als Volkert deed in de uitzending van Brandpunt-Reporter. De ambtenaren, die stelselmatig hun minister voor schut zetten, hebben ook fundamenteel lak aan de democratische uitgangspunten waarop onze rechtstaat is geschoeid.

En dit bij het departement dat juist de rechtstatelijkheid moet bewaken. Die het eindstation vormt van onze democratische waarden. En de daaruit voortvloeiende veiligheid gebaseerd op de Grondwet.

Het is volstrekt onaanvaardbaar dat er ook maar enige twijfel bestaat over de ambtelijke integriteit op het departement van Veiligheid en Justitie. Of de minister nu wel of niet geëquipeerd is voor zijn zware bestuurlijke taak doet er niet toe. Zijn ambtenaren dienen hem in het belang van de rechtstaat te beschermen en te behoeden voor fouten.

Dat dit stelselmatig niet gebeurt, en na Opstelten en Teeven nu ook Van der Steur aan de beurt is, maakt het steeds pijnlijker. Daarom pleit ik voor een parlementair onderzoek naar de houtrot op het ministerie. De onderste steen moet boven. Dit politieke signaal aan de ambtenaren en vooral naar de samenleving is nu broodnodig.

Beeld Frans Weisglas als ambtenaar van Buitenlandse Zaken: NPO

Submit a Comment